Błyskawica to naturalne wyładowanie elektryczne w atmosferze. Badania szacują, że na świecie dochodzi do około 30–100 wyładowań chmura–ziemia i chmura–chmura na sekundę—około 9 milionów dziennie. To, jak błyskawica inicjuje się wewnątrz chmur burzowych, pozostaje aktywnym tematem badań; prace opublikowane w Nature Scientific Reports i innych czasopismach sugerują, że relatywistyczne lawiny elektronów (RREA) i pola elektryczne rzędu 1,8–2,0 kV/cm odgrywają rolę w wyzwalaniu wyładowań.

Grzmot to dźwięk powstający, gdy kanał błyskawicy nagrzewa otaczające powietrze do około 20 000–30 000 K w ułamku sekundy. To gwałtowne nagrzewanie tworzy falę uderzeniową rozchodzącą się z prędkością około 3000 m/s, zanim przekształci się w falę akustyczną. Gdy dociera do ucha, rozchodzi się z prędkością dźwięku (około 343 m/s na poziomie morza), dlatego grzmot słychać po błysku.

Błyskawica może wytwarzać promieniowanie rentgenowskie i gamma; pełne wyładowanie trwa od dziesiątek nanosekund do prawie sekundy. Mapa powyżej pokazuje detekcje na żywo z sieci Blitzortung.