Zeegolven ontstaan door wind: energie wordt van de lucht naar het wateroppervlak overgedragen (windgolven). Als de wind afneemt of golven zich van het stormgebied verwijderen, worden het deining—langere, regelmatigere golven die hele oceanen kunnen oversteken. De "significante golfhoogte" (Hs) is het gemiddelde van het hoogste derde deel van de golven en is de standaard voor zeevaarders en weerdiensten (WMO; NOAA).

De golfperiode is de tijd tussen twee opeenvolgende toppen; langere periodes betekenen langere golflengtes en krachtigere, vaak gladdere golven. Richting is het kompasbearing van waar de golven vandaan komen. Zeegang wordt vaak beschreven met de schaal van Beaufort. Windgolven zijn korter en onregelmatiger; deining is regelmatiger en kan duizenden kilometers afleggen.

De waarden hier komen uit een mondiaal golfmodel (Open-Meteo Marine), dat windvelden combineert met oceaandynamica om golfhoogte, periode en richting te schatten. Modeluitvoer wordt breed gebruikt voor maritieme verwachtingen; op specifieke locaties kunnen boeimetingen aanvullende verificatie geven. De data wordt regelmatig bijgewerkt en is geschikt voor planning en algemeen inzicht.

Wist je dat? De hoogste golf ooit gemeten door een boei was 19 meter (62 voet) in de Noord-Atlantische Oceaan in 2013, geverifieerd door de Wereld Meteorologische Organisatie. Tsunami's zijn geen windgolven—ze worden veroorzaakt door zeebevingen of onderzeese aardverschuivingen en hebben veel langere golflengtes.