Vêrradar sender pulsar av mikrobølgjeenergi ut i atmosfæren. Når desse pulsane treffer nedbør (regn, snø, hagl), vert ein del av energien spreidd tilbake til radaren. Reflektiviteten måler kor mykje energi som kjem tilbake og avheng av storleik, form og type nedbør. Han uttrykkjast i desibel relativt Z (dBZ); høgare verdiar tyder på sterkare ekko og typisk kraftigare nedbør (NOAA JetStream; WMO).

Radarsendaren sender ut korte, kraftige pulsar; berre ein liten del av energien kjem tilbake til mottakaren, så signalet vert forsterka før handsaming. Reflektivitet er eit av hovudprodukta frå Doppler-vêrradar og vert brukt av prognosemakarar for å sjå kor nedbør er og identifisere stormstrukturar som krok-ekko (rotasjon), boge-ekko (skadelege vindar) og tog-ekko (risiko for brå flaum) (NOAA; NWS Training).

Vêrradar opererer i ulike frekvensband. S-band (t.d. 10 cm bølgjelengd) er mindre påverka av demping og er godt eigna for kraftig nedbør. Nasjonale meteorologiske tenester bruker radarnettverk; kart ovanfor bruker data frå slike nettverk (t.d. KNMI, RainViewer). WMO gjev ut retningsliner for god praksis for operativ vêrradar.